Bertha Kling: Poems

New Translations and a Virtual Salon

Readers of this blog have by now seen the deep influence of Bertha Kling upon her circle and upon the writers and artists who populated it. Although many members of her salon have had their work translated into many languages, Bertha Kling’s own poetry has largely remained untranslated. In Bertha Kling’s poetic voice I have found a strong moral compass, quietly articulated, and a devotional love interlaced with a profound melancholy. 

I also found a core of power and a feminist consciousness in her poetry. My favorite poem is “You pressed me close” of Lider—the subtle rage and pain of womanhood is described, in all its complexity, in two sentences. It presents an unstated frustration, both at the careless violence of masculinity and at her own silence in the face of it. This poem, in particular, is interesting to read against Melech Ravitch’s profile of her, which I have previously translated, lauding her patience and mildness—there may be something beneath her calm surface that he missed but that appears in her poetry. 

In Ravitch’s article, he observes that Kling's artistry as a folk singer imbues her poems with music—to him, they are more like song lyrics than traditional lines of verse. I tried to be attentive to the musical quality of the poems in my translations, and I do believe that the results came out a lot like folk songs—brief, unpretentious (many even untitled), written for the ear as well as the eye. 

Because of this performance-oriented quality, and because of Bertha Kling’s multiplicity as a folk singer and a saloniere, we decided to honor her commitment to building community by involving many people in the presentation of her poems, inviting women who embody her roles of poet, singer, and community builder to read her words out loud. 

—Abigail Weaver

These poems were originally published without titles; for the purposes of this post, we have used the first line of each translation as a working title.

"Days I've longed for"

Days I’ve longed for 

days I’ve wronged, 

days, your blueness, 

days, your grayness — 

O your going, 

o your coming, 

you’ve taken all 

you’ve left me nothing! 

Days, you’re glowing, 

days, you’re cold, 

days, you’re shining, 

days, you’re crying — 

You’ve taken all 

you've only spared 

threads of silver 

graying hair . . . 

טעג געגאַרטע, 

טעג גענאַרטע, 

טעג, איר בלױע, 

טעג, איר גרױע — 

אײַער גײן, 

אײַער קומען 

האָט נאָך אַלץ 

פֿון מיר גענומען! 

טעג באַשטראַלטע, 

טעג, איר קאַלטע 

טעג באַשײַנטע 

טעגבאַװײנטע — 

מיר געלאָזן 

האָט איר נאָך: 

פֿעדים זילבער 

גרױע האָר . . . 

"You / Remind me"


Remind me 

Of a vessel 

That someone thirsty 


by a well; 

As soon as they bring it 

To their lips 

All the water 

Runneth dry . . .


דערמאָנסט מיר 

אָן אַ שערבל, 

װאָס אַ דורשטיקער 

טרעפֿט אָן 

בײַם ברונעם; 

נאָך אײדער 

ס'איז צום מױל דערגאַנגען, 

איז דאָס װאַסער 

אױסגערונען. . . 

"Come to me —"

Come to me — 

But don't take the last step. 

Speak to me —

But don't say 

The last word.  


The step not taken 

The word unspoken 

Be the light 

To guide us both 


These everyday weeks 


Lighting our way . . .  

קום צו מיר — 

נאָר ניט דערגײ צום לעצטן טראָט. 


רעד צו מיר — 

נאָר ניט דערזאָג  

דאָס לעצטע װאָרט. 


דאָס ניט־דערגאַנגענע 

דאָס ניט דערזאָגטע 

זײַן דאָס ליכט 

װאָס זאָל אונדז בײדן 


די װאָכעדיקע טעג, 


אונדזער גאַנג באַלײַכטן. . . 



that the room is empty, 

Your form rises 

From your lingering smoke. 


Of words unspoken, 

Of dread and joy, 

Your gaze 

In dissolving rings of haze . . . 


אַז דאָס צימער איז לער, 

הױכט דײַן געשטאַלט 

פֿון דײַן פֿאַרבליבענעם רױך. 


פֿאַרשװיגענע רײד 

פֿון שרעק און פֿרײד, 

דײַן הױך 

אין די צעגאַנגענע רינגען פֿון רױך. . .



It seemed, for just a moment 

upon leaving the house

that the door slammed shut, 

Never to open again . . . 

Without your sabbath candles, 

Without father’s kiddush cup, 

This is where my luck has brought me.  

Behind me, in shadow lies 

The way to your way. 

Before me, 

my children 

Faces alight with snow-dazzle jazz.  


In the chain of the ancestors 

I am 

the broken ring 

Between you 

And my child 


דאַכט זיך אױף אַ רגע בלױז 

פֿון הױז אַרױס, 

האָט די טיר זיך צוגעמאַכט 

און קײנמאָל מער זיך ניט געעפֿנט . . . 

אָן דײַנע בענטשלײַכטער 

אָן דעם טאַטנס קידוש־בעכער 

האָט מײַן מזל מיך אַהער געבראַכט 

הינטער מיר ליגט פֿאַרשאָטן 

דער װעג צו דײַן װעג. 


מײַנע קינדער, 

דאָס פּנים צום שנײװײַסן, בלענדיקן דזשעז . . . 


אין קײט פֿון די אַבות, 

בין איך 

דער איבערגעריסענער רינג 

צװישן דיר 

און מײַן קינד 


There, where you go 

Would I also go, 

Sung-out songs, 

Forgotten days,

Don't leave me alone 

At the end, endless, 

At the edge, unbounded. 

אַהין װוּ איר גײט, 

װיל איך מיט אײַך גײן, 

געזונגענע לידער, 

פֿאַרגאַנגענע טעג, 

ניט לאָזט מיך אַלײן 

בײַם סוף אָן אַ סוף 

בײַם ברעג אָן אַ ברעג. 

"Every saying said and done"

Every saying said and done. 

Every fashion worn thin. 

Every footpath downtrodden 

Every wind blown out; 

Every joy played out, 

Every light burned out, 

Every tear poured out. 

אַלע רײד שױן אָפּגערעדטע, 

אַלע מאָדעס אָפּגעטראָגן, 

אַלע װעגן אױסגעטראָטן, 

אַלע װינטן — אױסגעװײַטע; 

אַלע פֿרײד — אױסגעפֿרײדטע; 

אַלע שטראַלן – אױסגעשײַנטע 

אַלע טרערן – אױסגעװײנטע! 

"I did not / Acquiesce"

I did not


To a life of trouble

Like my mother.


I’ve toiled away

All these years —

To make mine

A life of ease

איך בין 

ניט אײַנגעגאַנגען 

אױף אַ שװערן לעבן 

װי מײַן מאַמעס. 


מאַטער איך זיך 

אַלע מײַנע יאָרן 

מײַן לעבן 

גרינג צו מאַכן. 

"You pressed me close"

You pressed me close 

to you, 

and didn’t realize 

That a button from your sleeve 

was stuck in my hair 

And tore some out. 

I closed my eyes 

In joy and pain, 

Bit my lip, 

And stayed silent. 

האָסט מיך צוגעדריקט 

צו זיך 

און ניט געװוּסט, 

אַז אַ קנעפּל פֿון דײַן אַרבל 

האָט מײַנע האָר פֿאַרצױגן 

און געריסן. 

האָב איך צוגעמאַכט די אױגן, 

פֿאַר פֿרײד און װײ 

די ליפּן זיך געביסן, 

און געשװיגן. 

"So by night"

So by night 

So by day 

Run and hunt 

And overtake 

Here the day, 

Here the night; 

Here the night 

Here the day; 

Here — hither, 

There — thither, 

Hither here 

Thither there 

And no more 

סײַ בײַנאַכט 

סײַ בײַטאָג – 

לױף און יאָג 

און דעריאָג – 

דאָ דעם טאָג, 

דאָ די נאַכט; 

דאָ די נאַכט, 

דאָ דעם טאָג; 

דאָ – אַהער; 

דאָ – אַהין, 

דאָ – אַהין; 

דאָ – אַהער 

און ניט מער 

"Look not"

Look not 

To the reach 

Of the road 

That compels you; 

Look only 

At the stone 

On which you stand. 

ניט קוק 

אין דער װײַטקײט 

פֿון װעג, 

װאָס פֿירט דיך, 

נאָר קוק 

אױפֿן שטײן 

װאָס דו טרעטסט. 

Read more of Bertha Kling's poetry in the Yiddish Book Center's Steven Spielberg Digital Yiddish Library.

Illustration at top of page by Dina Matus (1898–1944)

The Bronx Bohemians blog is made possible with the support of the Lynn and Greendale families in memory of their aunt and mother, Zeva Greendale, and her special passion for yidishkayt.